![]() сов. что кемирип сындыруу, кемирип чагуу, тиштеп ч гуу (мис. жаңгакты). |
![]() м. 1. (кутёж) зөөкүрдүк, аракечтик, пьянкечтик; 2. пер н. ээнбаштык, ээнбаштыктын күчөшү; разгул реакции реакциянын ээнбаштыгы. |
![]() несов. 1. разг. тамаша кылуу, тамаша кылып жүрүү; раз гуливать по городу шаарды аралап, тамаша кылып жү рүү; 2. см. разгулять. |
![]() несов. см. разгуляться. |
![]() ~, ая, -ое зөөкүрдүк, аракечтик, пьянкечтик; разгул ьный образ жизни өмүрдү зөөкүрдүк менен өткөрүү; ести разгульную жизнь зөөкүрдүк турмушта жашоо. |
![]() сов. кого, разг. ойнотуп алагды кылуу; разгулять ре ёнка, чтоб не спал уктап калбасын үчүн, баланы ой отуп алагды кылуу. |
![]() сов. разг. 1. (проясниться) ачылуу, чайыттай ачык бо уу; погода разгулялась күн ачылып кетти; 2. бир нер еге кызыгып уйку качуу; ребёнок разгулялся и засн |
![]() несов. см. раздать I. |
![]() раздаваться I несов. см. раздаться I. раздаваться II н сов. страд. к раздавать. |
![]() сов. 1. кого басып өлтүрүү, эзип өлтүрүү; 2. что (смят ) басып былчыйтуу; раздавить ягоду жемишти басып ылчыйтуу; 3. кого-что, перен. (нанести поражение) та |
![]() несов. см. раздоить. |
![]() несов. см. раздарить. |
![]() сов. что сыйлап үлөштүрүү, сыйлык кылып таратып бе шүү; он раздарил все свои книги ал өзүнүн китептер инин бардыгын сыйлык кылып таратып берди. |
![]() ая, -ое таратып берме, үлөштүрүп берүүчү, бөлүп бе рме; раздаточный пункт таратып берме пункт. |
![]() м. таратып берүүчү, таркатып берүүчү, үлөштүрүп бе рүүчү. |
![]() женск. р. к раздатчик. |
![]() раздать I сов. что таратып берүү, таркатып берүү, үл өштүрүп берүү; раздать зарплату кызмат акыны тара тып берүү; раздать подарки сыйлыктарды үлөштүрүп |
![]() раздаться I сов. (прозвучать) жаңыруу, угулуу (үн, до буш). раздаться II сов. 1. (расступиться) экиге жарылу , эки бөлүнүп жол берилүү (мис. көп киши); толпа раз |
![]() ж. таратып берүү, таркатып берүү, үлөштүрүп берүү; аздача подарков сыйлыктарды таратып берүү. |
![]() несов. см. раздвоить. |
![]() несов. 1. см. раздвоиться; 2. страд. к раздваивать. |
![]() несов. см. раздвинуть. |
![]() несов. 1. см. раздвинуться; 2. (быть раздвижным) сууру луп чыгуу (кеңүү); 3. страд. к раздвигать. |
![]() ~, ая, -ое 1. зки жакка суурулуп кеңиме; раздвижной тол суурулуп кеңиме стол; 2. эки жакка жыйылма, эки жакка түрүлмө; раздвижной занавес эки жакка жыйы |
![]() сов. 1. что арасын ачып жылдыруу, эки жакка ажыраты арасын ачуу; 2. кого-что (заставить расступиться) киге жаруу, экиге жарылтып жол ачуу (мис. көп киши |
![]() сов. 1. эки жакка ачылуу, ачылуу, эки жакка бөлүнүү; анавес раздвинулся көшөгө ачылды; 2. (расступитьс ) эки жакка жарылып жол берүү, экиге бөлүнүп жол б |
![]() ср. экиге айрылуу; раздвоение личности мед. кишини экиге бөлүнүшү (психикалык оору). |
![]() ая, -ое 1. прич. от раздвоить; 2. прил.: раздвоенное ко пыто ача туяк; 3. прил. перен. эки жактуу, эки анжы. |
![]() сов. что экиге бөлүү, экиге ажыратуу. |
![]() сов. 1. (разделиться надвое) экиге бөлүнүү, экиге ай рылуу, экиге ажыроо, эки ача болуу; 2. перен. эки анж ы болуу, эки ойлуу болуу, деңдароо болуу; сознание |
![]() ая, -ое см. раздвоенный. |
![]() ж. разг. раздевалка (кийим чечилип коюлуучу жай). |
![]() ж. см. раздевалка. |
![]() м. разг. раздевалкада иштей турган киши. |
![]() ср. чечиндирүү, чечинтүү, чечинүү, чечүү. |
![]() несов. см. раздеть. |
![]() несов. 1. см. раздеться; 2. страд. к раздевать. |
![]() м. 1. (разделение) бөлүү, үлөштүрүү, бөлүштүрүү; разд ел имущества мүлктү бөлүү; 2. (часть текста) раздел, бөлүк; раздел книги китептин бөлүгү; 3. (граница) че |
![]() сов. 1. что (отделать) окшотуп боёо; разделать стены под берёзу дубалды кайыңга окшотуп боёо; 2. что (об аботать). иштетүү (мис. жерди); 3. кого-что, перен. ра |
![]() сов. с кем-чем, разг. 1. (освободиться) кутулуу (мис. арыздан); 2. (расправиться) өч алуу, сазайын колуна берүү. |
![]() ср. бөлүштүрүү, бөлүү, үлөштүрүү; общественное раз еление труда эмгектин коомдук бөлүнүшү. |
![]() ая, -ое белүнүүчү, бөлүнө турган. |
![]() ~, ая, -ое 1. (делящий) белүүчү, бөлө турган; 2. грам. б өлгүч, ажыраткыч; разделительный знак бөлгүч белг и; разделительный союз бөлгүч байламта. |
![]() сов. 1. кого-что (на части, группы) бөлүү, бөлүштүрүү , үлөштүрүү; разделить десять на пять онду бешке б лүү; 2. что (поделить с кем-л.) бөлүү, бөлүшүү; раздел |
![]() сов. 1. бөлүнүү; разделиться на части бөлүктөргө бө үнүү; это число разделится на три без остатка бул сан үчкө калдыксыз бөлүнөт; 2. с кем (разделить иму |
![]() несов. см. разделать. |
![]() нареч. даана, бөлүп-бөлүп, ачык; раздельно произнос ить бөлүп-бөлүп айтуу. |
![]() ая, -ое 1. (отдельный) бөлөк, өзүнчө бөлөк, айрым, өз үнчө; раздельное жительство өзүнчө бөлөк туруу; 2. ( чёткий) даана, бөлүп-бөлүп, ачык; раздельное произ |
![]() несов. см. разделить; разделять чьё-л. мнение бирөө үн пикирине кошулуу. |
![]() несов. 1. см. разделиться; 2. (состоять из нескольких разделов) бөлүнүү (тыбыш, үн); звуки разделяются на гласные и согласные тыбыштар үндүү жана үнсүздө |
![]() ая, -ое 1. прич. от раздеть; 2. прил. чечинген, жылаңа , кийимсиз. |
![]() сов. кого-что 1. чечүү, чечинтүү (мис. баланы); 2. разг. (с целью ограбления) карактап чечинтип алуу. |
![]() сов. чечинүү. |
![]() несов. 1. см. разодрать; 2. перен. (терзать, причинять боль) кыйноо, азап тарттыруу (мис. кайгы). |
![]() несов. см. разодраться. |
![]() ~, ая, -ее 1. прич. от раздирать; 2. прил. жанды кейитк ен, жан чыдагыс; раздирающий душу крик жан чыдагыс кыйкырык. |
![]() сов. разг. жооноюу, туурасы чыгуу (мис. семирүү, май басуу). |
![]() сов. кого, разг. балкытып жиберүү, көңүлүн эритүү ( ис. мактап, жакшы сүйлөп), ак көңүлүн карматуу. |
![]() сов. разг. марттыгы кармоо, берешендик кылуу. |
![]() несов. см. раздобыть. |
![]() сов. что, разг. издеп табуу, таап алуу; раздобыть ну ную книгу керектүү китепти таап алуу. |
![]() сов. кого, с.-х. кунардуу кылуу, сүттүү кылуу. |
![]() м. с.-х. кунардуу кылуу, сүттүү кылуу. |
![]() ср. 1. (простор) кең-кесирилик, боштондук; степное ра здолье талаа кең-кесирилиги; 2. перен. (свобода) эми н-эркиндик; ему здесь раздолье ал бул жерде эмин-э |
![]() ~, ая, -ое разг. эмин-эркин. |
![]() м. талаш-тартыш, чыр-чатак, кериш; сеять раздор араз даштыруу; яблоко раздора чатак алма (чатакты тууд руучу себеп). |
![]() сов. кого, разг. акүндүрүү, ыза кылуу. |
![]() несов. 1. что, физиол. дүүлүктүрүү; раздражать слизи стую оболочку глаза көздүн былжырлуу оболочкасы дүүлүктүрүү; 2. кого-что, перен. (сердить) кыжырдан |
![]() несов. 1. физиол. дүүлүгүү; 2. (сердиться, приходить в возбуждение) кыжырдануу, жини келүү, туталануу; 3. страд. к раздражать. |
![]() ср. 1. физиол. (действие) дүүлүктүрүү; дүүлүгүү, кыч шуу; острое раздражение желудка аш казандын кату дүүлүгүшү; 2. (возбуждение, недовольство, гнев) кы |
![]() ж. физиол. дүүлүккүчтүк; раздражимость кожи терини н дүүлүккүчтүгү. |
![]() м. физиол. дүүлүктүргүч. |
![]() ж. кыжырдангычтык, жини келгичтик, туталангычтык. |
![]() ~, ая, -ое кыжырдангыч, жини келгич, туталангыч. |
![]() сов. см. раздражать. |
![]() сов. см. раздражаться. |
![]() ~, ая, -ое 1. прич. от раздражать; 2. прил. (воспалённы й) дүүлүккөн, кычышкан (мис. дене); 3. прил. (недоволь ный) кыжырданган, жини келген, туталанган. |
![]() сов. кого-что 1. (рассердить) кыжырына тийүү, ачуусу на тийүү; 2. перен. (возбудить) эңсетүү, -гысын келти рүү; раздразнить аппетит тамак жегисин келтирүү. |
![]() сов. что 1. (разбить) майдалоо, күкүмдөө, талкалоо; р здробить камень ташты талкалоо; 2. мат. (преобразо ать) бөлүү (мис. метрди сантиметрге); 3. (разделить) |
![]() сов. 1. (разбиться) майдалануу, күкүмдөлүү, талкала уу; камень раздробился таш талкаланды; 2. (разделит ься) бөлүнүү. |
![]() ср. 1. (разбивание) майдалоо, күкүмдөө, талкалоо; 2. м т. бөлүү (мис. метрди сантиметрлерге); 3. (разделени е) бөлүү. |
![]() ж. майдалангандык, чачкындык. |
![]() ~, ая, -ое 1. прич. от раздробить; 2. прил. (разбитый, п овреждённый) майдаланган, күкүмдөлгөн, талкаланг ан; раздробленный камень талкаланган таш; 3. прил. п |
![]() несов. см. раздробить. |
![]() несов. 1. см. раздробиться; 2. страд. к раздроблять. |
![]() ж. см. раздробленность. |
![]() ~, ая, -ое см. раздробленный. |
![]() сов. с кем, разг. достошпой калуу, татуулашпай калу у. |
![]() ср. 1. (огня) үйлөө, желпүү (мис. отту); 2. перен. (преув личение) апыртуу, бирин эки кылуу, дуулдатуу. |
![]() несов. 1. см. раздуть; 2. что (развевать) желбиретүү, ж елпилдетүү; ветер раздувает знамёна жел тууларды желбиретет. |
![]() несов. 1. см. раздуться; ноздри раздуваются танооло дердеңдейт; 2. страд. к раздувать. |
![]() сов. айнуу, айнып калуу; он раздумал идти в кино ал иного баруудан айнып калды. |
![]() несов. 1. (думать о чём-л.) ойлонуу, ойго түшүү, ойлоо ; 2. (колебаться) арсар болуу, эки ойлуу болуу, эки а жы болуу, ыргылжың болуу; 3. см. раздумать. |
![]() ср. 1. (задумчивость) ойлонуу, ой; погрузиться в разд умье ойго батуу; в глубоком раздумье терең ойго ба тып отуруп; 2. (колебание) арсар болуу, арсарсуу, ыр |
![]() ~, ая, -ое 1. прич. от раздуть; 2. прил. (распухший) шиш икки; раздутая щека шишикки жаак; 3. прил. перен. (пр увеличенный) ашырылган, ыгы жок көбөйтүлгөн; разд |
![]() сов. что 1. (разжечь) үйлөп күйгүзүү; он раздул огонь ал отту үйлөп күйгүздү; 2. безл. разг. (образовать о пухоль) шишүү, шишип чыгуу; ему раздуло щёку анын б |
![]() сов. 1. (наполниться воздухом) ичине жел толуу, көбү ү; 2. (опухнуть) шишүү, шишип кетүү, шишимек тартуу; щ ека раздулась бет шишиди. |
![]() несов. см. раздёрнуть. |
![]() сов. что, разг. силкип экиге бөлүү, серпип экиге аж ратуу (мис. экиге ачылма көшөгөнү); раздёрнуть зан авески (терезенин) пардасын серпип эки жакка ачуу |
![]() несов. см. разинуть. |
![]() сов. кого боор оорутуу, ич ачытуу, аяныч туудуруу. |
![]() сов. боору ооруу, ичи ачуу, аёо. |
![]() ср. уст. мансабын (чинин) кичиртүү, кызмат милдетин төмөндөтүү, чинин төмөндөтүү. |
![]() ~, ая, -ое 1. прич. от разжаловать; 2. прил. чини төмөн дөтүлгөн; 3. знач. сущ. м. маасабы (чини) төмөңдөгөн иши. |
![]() сов. кого, уст. мансабын (чинин) кичирейтүү, кызмат милдетин төмөндөтүү, чинин төмөндөтүү. |
![]() сов. что жазуу, ачуу; он разжал кулак ал муштумун жа зды. |
![]() сов. жазылуу, ачылуу; кулаки его разжались анын муш тумдары жазылды. |
![]() сов. что 1. чайноо, кепшөө; 2. перен. разг. (растолкова ть) чайнап берүү, абдан түшүндүрүү; разжевать и в р от положить чайнап жана жута турган кылып оозуна |
![]() сов. что 1. жагуу, күйгүзүү, тутандыруу; разжечь ого ь от жагуу; 2. перен. күчөтүү, куч алдыруу, жалындат уу; разжечь страсти кумарын келтирүү. |
![]() сов. 1. жагуу, күйүү, тутануу (мис. от); 2. перен. күчөө, күч алуу (мис. душмандык). |
![]() ж. прост. ирденүү кору, оокат кору. |
![]() несов. см. разжиться. |
![]() несов. см. разжечь. |
![]() несов. 1. см. разжечься; 2. страд. к разжигать. |
![]() сов. что суюлтуу, суюк кылуу. |
![]() несов. см. разжидить. |
![]() ср. суюлтуу, суюк кылуу; разжижение воздуха абаны с уюлтуу. |
![]() несов. см. разжать; сидеть не разжимая рта ооз ачпа , сүйлөбөй, унчукпай отуруу. |
![]() несов. 1. см. разжаться; 2. страд. к разжимать. |
![]() сов. разг. семирүү, май алуу, май басуу, семирип кет үү, май басып кетүү. |
![]() сов. разг. 1. (разбогатеть) баюу, байып кетүү; 2. чем (р аздобыть) табуу, издеп табуу; разжиться деньгами а кча табуу (мис. карыз алып). |
![]() ср. 1. чайноо, кепшөө; 2. перен. чайнап берүү, абдан тү шүндүрүү. |
![]() несов. см. разжевать. |
![]() несов. см. раззадорить. |
![]() несов. 1. см. раззадориться; 2. страд. к раззадориват . |
![]() сов. кого, разг. кызыктыруу, көкүтүү, ээликтирүү, ж ликтирүү, делөөрүтүү. |
![]() сов. разг. кызуу, көкүү, ээленүү, желигүү. |
![]() несов. см. раззвонить. |
![]() сов. что, о ком-чём, разг. дөөрүп тлратып жиберүү, к рүнгөнгө дөөрүй берүү. |
![]() сов. с кем-чем, разг. таанышпай кетүү, таанышпай ка уу, тааныштыкты үзүп кетүү. |
![]() сов. что, разг. ачуу (мис. оозду), аңкаюу; слушать ког о-л. разинув рот оозун ачып, таң калып угуу. |
![]() м. и ж. пренебр. ачык ооз, элегей, аңкыгый (элейген а чык ооз киши). |
![]() ж. таң калдыргычтык, күчтүү таасир эте ала турганд ык. |
![]() ~, ая, -ое өтө укмуштуу, таң калардык. |
![]() разить I несов. кого-что (наносить удары) чаап жарад ар кылуу, сокку уруу, согуу; разить врагов душманг сокку уруу. разить II несов. безл. чем от кого-чего, |
![]() несов. см. разложить 3, 4. |
![]() несов. 1. см. разложиться 1, 2, 3; 2. страд. к разлагать. |
![]() ~, ая, -ее 1. прич. от разлагать; 2. прил. бузуучу, тес ери таасир кылуучу, жолдон чыгаруучу; разлагающе влияние тескери таасир. |
![]() м. 1. (отсутствие согласованности) ыйкы-тыйкылык, к лише албастык; разлад в работе иштеги ыйкы-тыйкыл ык; 2. (раздор) чыр-чатак, кыжың-кужуң; вносить разла |
![]() сов. 1. что (испортить) бузуу, бүлдүрүү; разладить ма шину машинаны бузуу; 2. разг. (расстроить, разрушит ) ыркын кетирүү, бузуу, бүлдүрүү; разладить дело и |
![]() сов. 1. (стать неисправным) бузулуу, бүлүнүү; машина разладилась машина бузулду; 2. разг. (расстроиться, нарушиться) кедери кетүү, ыркы бузулуу; дело разл |
![]() ж. бузулгандык, бүлүнгөндүк (мис. машинанын). |
![]() несов. см. разладить. |
![]() несов. 1. см. разладиться; 2. страд. к разлаживать. |
![]() сов. кого чем, разг. таткантуу, таткандыруу, татыгы н алдыруу. |
![]() сов. разг. таткануу, татыгын алуу. |
![]() несов. см. разломать, разломить. |
![]() несов. 1. см. разломаться, разломиться; 2. страд. к ра ламывать. |
![]() несов. см. разлезться. |
![]() сов. разг. сан-сан болуп айрылуу, жик-жигинен айрыл уу, тытылып түшүү; платье разлезлось көйнек сан-са н болуп айрылды. |
![]() сов. разг. жалкоо болуу, жалкоолонуу. |
![]() сов. что, разг. 1. (что-л. склеенное) желимиң ажырату , желимин чыгаруу; 2. (налепить повсюду) ар кайсы же рге жабыштыруу. |
![]() разлепиться I сов. разг. желими ажыроо, желими чыгу . разлепиться II несов. см. разлепить. |
![]() несов. 1. см. разлепиться; 2. страд. к разлеплять. |
![]() несов. 1. см. разлететься; 2. (о полах одежды) эки жакк а ачылуу, туш-тушка учуп кетүү; полы пальто разлет ются пальтонун этеги делбиреп ачылып турат. |
![]() сов. 1. (улететь в разные стороны) туш-тушка учуп ке үү; птицы разлетелись куштар туш-тушка учуп кетти ; 2. перен. разг. (разбиться) быркыроо, таш-талканы ч |
![]() сов. разг. созулуп жатып алуу; жатып алуу; разлечьс на траве чөпкө созулуп жатып алуу. |
![]() м. 1. (половодье) ташкын, суу ташкыны; 2. (вина и т.п.) к юу, куюштуруу (мис. бочкадан бөтөлкөлөрге). |
![]() ~, ая, -ое разливанное море разг. 1) (пьянство) аябай ичкилик ичүү; 2) чего (обилие вина) абдан көп арак-ш арап. |
![]() ~, ая, -ое разливательная ложка чөмүч. |
![]() несов. см. разлить. |
![]() несов. 1. см. разлиться; 2. перен. разг. (петь) сайроо, аңшуу, шаңшуу; соловей разливается булбул таңшый ; 3. перен. разг. (много говорить) быжылдай берүү, са |
![]() ж. куюу, куюштуруу (мис. бочкадан бөтөлкөлөргө). |
![]() ~, ая, -ое 1. см. разливательный; 2. куйма, куюп сатма, куюп берме. |
![]() ~, ая, -ое бөлүп-бөлүп куюучу; разливочная машина б өлүп-бөлүп куюучу машина. |
![]() сов. что сызуу, сызык салуу; разлиновать лист бумаг и барак кагазды сызуу. |
![]() несов. см. разлиновать. |
![]() ср. ташкын, кирүү; весеннее разлитие рек өзөндөрдү жазгы ташкыны; разлитие желчи мед. өттүн таралып кетиши (денеге). |
![]() сов. что 1. (налить) куюу, куюштуруу (мис. бочкадан б төлкөлөргө); 2. (пролить) төгүү, төгүп алуу, төгүп с луу; 3. перен. (распространить) аңкытуу; вечером цве |
![]() сов. 1. (пролиться) төгүлүү, төгүлүп калуу; 2. (выйти и з берегов) жайпоо, ташуу (суу); 3. перен. (распростра иться) аккуу, таралуу; по лицу разлилась улыбка өң |
![]() несов. см. различить. |
![]() несов. 1. (иметь различие) ажыралуу, айрылуу, өзгөчө болуу; 2. страд. к различать. |
![]() ср. ажыратуу, айырмалоо. |
![]() ср. 1. (разница, несходство) айырмалык, айырма, ар ба шкалык, ар түрдүүлүк; существенное различие маани лүү айырма; различие во взглядах көз караштагы ай |
![]() ~, ая, -ое айыруучу, айырмалоочу; различительные п изнаки айырмалоочу белгилер. |
![]() сов. кого-что 1. ажыратуу, таануу, билүү; в темноте я различил фигуру человека караңгыда мен кишинин с өлөкөтүн тааныдым; 2. (установить различие) айруу, |
![]() нареч. бөлөк болуп, өзүнчө болуп, башка-башка болу . |
![]() ~, ая, -ое 1. (неодинаковый) башкача, башка-башка, ар башка, ар түрдүү, бирдей эмес; у нас различные мне ия биздин пикирибиз ар башка; 2. (всевозможный, раз |
![]() ср. 1. (на составные части) ажыратуу, бөлүү, айруу (с ставдык бөлүктөрүнө айруу); 2. перен. (расстройств , упадок, дезорганизация) бузуу, бузулуу, ыркы кет |
![]() ~, аяся, -ееся 1. прич. от разложиться; 2. прил. (прогн ивший) чириген, бузулган; 3. прил. (развращённый) бу улган; морально разложившийся человек моралдык ж |
![]() ж. ажыратылгычтык (составдык бөлуктөргө бөлүнгүч үк); разложимость атома атомдун ажыратылгычтыгы. |
![]() сов. 1. что (выложить, положить) жайып коюу, жазып ко юу; разложить вещи буюмдарды жайып коюу; разложить книги на столе китептерди столго жайып коюу; 2. чт |
![]() сов. 1. (на составные части) ажыроо бөлүнүү; вода раз ложилась на кислород и водород суу кислородго жа а водородго ажырады; 2. (сгнить) чирүү, бузулуу, сас |
![]() м. 1. (действие) жарылуу, сынуу, сындыруу; разлом льд муздун жарылышы; 2. (место) сынык, сыныктын орду. |
![]() сов. что 1. (переломить) сындыруу; 2. (разрушить) бузу , уратуу, кыйратуу; разломать здание имаратты буз у, имаратты уратуу. |
![]() сов. 1. (сломаться) сынуу, жарылуу; 2. (разрушиться) кы йроо, талкалануу. |
![]() сов. 1. что сындыруу, быркыратуу; 2. кого-что, чаще бе л. разг. сыздоо (мис. ооруп). |
![]() сов. сынуу; сухарь легко разломился сухарь (кургат ан нан) оңой сынды. |
![]() ж. 1. (расставание) ажырашуу, айрылуу, бөлүнүү; насту пил день разлуки ажырашар күн жетти; 2. (жизнь вдал от близких) жакындарынан ыраак жерде жашоо; жить |
![]() несов. см. разлучить. |
![]() несов. 1. см. разлучиться; 2. страд. к разлучать. |
![]() сов. кого с кем ажыратуу, айруу, бөлүү; разлучить др узей досторду бир-биринен ажыратуу. |
![]() сов. ажыроо, айрылуу, бөлүнүү; разлучиться надолго узак убакытка ажырро. |
![]() фольк. ажырашууга себепкер болгон киши (бирин-бир сүйгөн эки кишини, кыяшттык кылып бөлүп, бир-бир нен ажыраткан киши). |
![]() женск. р. к разлучник. |
![]() сов. кого-что сүйбөй калуу, жакшы көрбөй калуу. |
![]() разг. тездик, күүлөнүш; удариться с разлёта обо что -л. күүлөнүп барып бир нерсеге урунуу; перескочить с разлёта через что-л. жүгүрүп барып, бир нерседе |
![]() сов. что, тех. магнитсиздендирүү, магнитин жоготуу , магнитин кетирүү; размагнитить сталь болоттун м гнитин кетирүү. |
![]() сов. тех. магнитсизденүү, магниттик касиети жогол у. |
![]() несов. см. размагнитить. |
![]() несов. 1. см. размагнититься; 2. страд. к размагничив ть. |
![]() сов. что 1. (замазать) жайылта сүйкөө; булгап сүйкөө , булгап шыбоо; размазать клей желимди жайылта суй көө; 2. разг. (плохо раскрасить) жаман, ботала кылып |
![]() сов. жайыла сүйкөлүү, балжырата сүйкөлүп калуу, шы балуу (мис. варенье үстөлдүн бетине). |
![]() разг. 1. ж. (жидкая каша) бытмый (суюк ботко); 2. м. и ж. ( о человеке) жүүнү бош, былжыраган киши. |
![]() несов. см. размазать. |
![]() несов. 1. см. размазаться; 2. страд. к размазывать. |
![]() сов. что, разг. ботала кылып боёо, жаман сырдоо. |
![]() несов. см. размолоть. |
![]() несов. 1. см. размолоться; 2. страд. к размалывать. |
![]() несов. см. размалевать. |
![]() несов. см. разморить. |
![]() несов. см. размотать. |
![]() несов. 1. см. размотаться; 2. страд. к разматывать. |
![]() м. 1. (действие) керилип туруп тартьш жиберүү, керил ип туруп уруу, чабуу; ударить с размаха керилип ту уп тартып жиберүү; 2. тех. (величина колебания) тол |
![]() сов. разг. шилтегилөө, шилтей (жазгай) берүү; размах аться палкой таяк менен жазгай берүү. |
![]() несов. чем күүлөө, шилтөө; он размахивает руками ал колун шилтейт. |
![]() несов. см. размахнуться. |
![]() сов. керилүү (бир нерсени чабуу же ыргытуу үчүн); ра змахнуться и ударить керилип туруп чаап калуу. |
![]() несов. см. размочить. |
![]() нареч. тартайтып (мис. жазуу). |
![]() ж. разг. тартаңдагандык, арбаң-тарбаң эткендик; раз машистость движений арбаң-тарбаң эткен кыймыл. |
![]() ~, ая, -ое разг. тартагай, арбаң-тарбаң эткен; разма истый почерк тартагай жазуу. |
![]() ср. 1. чектөө, чек салуу, чектеп бөлүү, чек салып бөл үшүү (мис. жерди); 2. перен. (разграничение) бөлүү, та кыр бөлүү, такыр бөлүнүшүү. |
![]() сов. что 1. (разделить межами) чектөө, чек салуу, чек теп бөлүү (мис. жерди); 2. перен. (разграничить) бөлү , такыр бөлүү; размежевать сферы деятельности ишт |
![]() сов. 1. (разделиться межами) чек салып бөлүшүү (мис. жерди); 2. перен. (о функциях) чек коюу (мис. милдетке ); 3. перен. (идеологически) такыр бөлүнүшүү (идеялы |
![]() ж. см. размежевание. |
![]() несов. см. размежевать. |
![]() несов. 1. см. размежеваться; 2. страд. к размежевыват . |
![]() несов. см. размельчить. |
![]() талкалоо, майдалоо, күкүмдөө, күкүмдөлүү, убалану у. |
![]() сов. что талкалоо, майдалоо, күкүмдөө, убалоо (мис. кантты). |
![]() м. 1. айырбаштоо, алмашуу, айырбашталуу, алышуу; раз ен фигур в шахматах шахматтын фигураларын айырб штоо; 2. майдалоо (акчаны). |
![]() несов. см. разменять. |
![]() несов. 1. см. разменяться; 2. страд. к разменивать; раз мениваться по мелочам (на мелочи) см. мелочь. |
![]() ~, ая, -ое майда, убак (акча). |
![]() сов. что майдалоо (акчаны). |
![]() сов. берип алуу; жедирип туруп, кайта жеш (мис. дойб уда). |
![]() м. 1. (величина) көлөм, өлчөм; размер комнаты бөлмөнү н көлөмү; 2. (бюджета и т.п.) өлчөм; размер зарплаты к змат акынын өлчөмү; 3. (мерка) размер, чоңдук, чен, ө |
![]() ж. өлчөмдүүлүк, чендүүлүк, жай салмактуулук; разме енность движений кыймылдын өлчөмдүүлүгү. |
![]() ~, ая, -ое 1. прич. от размерить; 2. прил. өлчөмдүү, жа салмактуу; размеренная речь жай салмактуу сөз. |
![]() сов. что өлчөө, ченөө, өлчөп (ченеп) чыгуу; садовник размерил место для цветника бакчы гүл тиге турга жерди өлчөдү. |
![]() несов. см. размерить. |
![]() салуу (эки тарапка); размести дорожку жолду шыпыры п салуу. |
![]() сов. 1. кого-что жайлаштыруу, орундаштыруу; размест ть пассажиров пассажирлерди жайлаштыруу; 2. что (р аспределить) бөлүштүрүү, бөлүштүрүп таратуу. |
![]() сов. жайлашуу, орундашуу, оруң алуу; все разместили сь за столом бардыгы столдун айлаг насынан орун а лып отурушту. |
![]() разметать I сов. что (раскидать) туш-тушка ыргытып ч ачуу. разметать II несов. см. размести. |
![]() сов. 1. разг. (напр. в бреду) чабалактоо, ооналактоо, алас уруу (жөөлүгөндө); 2. (раскинуться) колу-бутун ыйбай тартайып жатуу, далдайып жатуу. |
![]() сов. что белгилөө, белги салуу, белги уруу, тамга с луу. |
![]() м. белги салуучу, белги уруучу, тамгалоочу, тамга с алуучу. |
![]() женск. р. к разметчик. |
![]() несов. см. разметить. |
![]() сов. о чём, разг. капкайдагы кыялга түшүү, кыялга б тып кетүү. |
![]() сов. что аралаштыруу, чалуу; размешать сахар в чае антты чайга салып аралаштыруу. |
![]() сов. аралашуу, эрип аралашуу. |
![]() размешивать I несов. см. размесить. размешивать II не ов. см. размешать. |
![]() размешиваться I несов. страд. к размешивать I. разме иваться II несов. 1. см. размешаться; 2. страд. к разме ивать II. |
![]() несов. см. разместить. |
![]() несов. 1. см. разместиться; 2. страд. к размещать. |
![]() ср. 1. (распределение по местам) орундашуу, жайлашу ; орундаштыруу, жайлаштыруу; размещение производ тельных сил в СССР СССРде өндүргүч күчтөрдүн жай |
![]() несов. см. размять. |
![]() несов. 1. см. размяться; 2. страд. к разминать. |
![]() ср. воен. миналарды алып, зыянсыз кылуу. |
![]() сов. разг. 1. (не встретиться) кыйчалыш өтүшүп кетүү , учурашпай кыйчалыш өтүп кетүү; 2. (при встрече раз ойтись) каршы өтүшүү; дорога узкая, разминуться не |
![]() несов. см. размножить. |
![]() несов. 1. см. размножиться; 2. биол. (об организмах) ту кумдоо, өрчүү, төлдөө, көбөйүү; 3. страд. к размножа ь. |
![]() ср. 1. (увеличение в числе) көбөйүү; көбөйтүлүү; разм ножение рукописи на пишущей машинке кол жазманы асуучу машинкага басып көбөйтүү; 2. биол. тукумдоо |
![]() сов. что 1. (увеличить в количестве) көбөйтүү; 2. (раз ести) тукумдатуу, өрчүтүү, төлдөтүү, көбөйтүү; раз множить растения өсүмдүктөрдү көбөйтүү. |
![]() сов. 1. (увеличиться в числе) көбөйүү; 2. (расплодитьс я) тукумдоо, өрчүү, көбөйүп кетүү. |
![]() сов. что, разг. былчыйта коюу, талкалай коюу, эзе ча буу. |
![]() ж. суу жеген аңгек, кемер. |
![]() несов. см. размокнуть. |
![]() сов. суу болуу, ным болуу, жибүү; сухари размокли в оде сухарлар сууда жибиди. |
![]() м. 1. (действие) тарттыруу, салдыруу; начался размол муки ун тарттыруу башталды; 2. (качество, размолото го) тартылган, салйнган ундун сапаты; мука мелкого |
![]() ж. бир аз тартыш, кичине чыр; размолвка между друзь ми достор арасындагы кичине чыр. |
![]() сов. что тарттыруу, салдыруу (тегирменге, жаргылча кка унду же талканды). |
![]() сов. 1. (в муку) ун, талкан кыльга тартылуу; 2. (размел читься) майдалануу, майда болуу; 3. (измолоться при размоле, от трения) жешилүү, жышылуу (мис. тегирме |
![]() сов. кого, разг. алсыратуу, ымтыратуу, шалдыратуу; ж ара его разморила ысык аны алсыратты. |
![]() сов. разг. алсыроо, ымтыроо, шалдыроо (мис. ысыктан, чарчагандыктан). |
![]() сов. что кайта жазуу, кайта чубоо, жандыруу (түрмөк тү, ороону). |
![]() сов. кайта жазылуу, кайта чубалуу, кайта чечилүү (м ис. жип, бинт). |
![]() ж. (действие) кайта жазуу, кайта чубоо, жандыруу (ор олгон нерсени: түйдөктү, чарык жипти ж. б,); размотк а пряжи түрүлгөн жипти кайта жазуу. |
![]() сов. что сууга чылоо, сууга көптүрүү, жибитүү, жумш артуу. |
![]() м. 1. (действие) суу жеп кетүү (жээкти); 2. (размытое ме сто) жээктин суу жеген жери. |
![]() ср. 1. (действие) суу жеп кетүү; 2. геол. тоо тектери с унун таасири менен бузулуу, убалануу процесси. |
![]() несов. см. размыть. |
![]() несов. 1. см. размыться; 2. страд. к размывать. |
![]() ср. ажыратуу, арасын ачуу, үзүү, арасы ачылуу. |
![]() размыкать I сов. размыкать горе разг., фольк. кайгын ы жазуу, кайгыны таратуу, кайгыны басуу. размыкать II несов. см. разомкнуть. |
![]() сов. разг. ойлоо, кабыргага кеңешүү, кабыргага кең шип көрүү. |
![]() ~, ая, -ое 1. прич. от размыть; 2. прил. суу жууп кетке , суу жеп кеткен (мис. өзөндүн жээги). |
![]() сов. что суу жеп кетүү (суунун агыны жээкти). |
![]() сов. суу жууп кетүү, суу жеп кетүү (мис. суунун жээг ин). |
![]() ср. 1. ойлоо, ойлонуу, ой жүгүртүү; дать время на раз ышление ойлонууга, убакыт берүү; 2. чаще мн. (думы, ысли) ой; быть погружённым в размышления ойго бат |
![]() несов. о чём ойлоо, ойлонуу, ой жүгүртүү. |
![]() несов. см. размягчить. |
![]() несов. 1. см. размягчиться; 2. страд. к размягчать. |
![]() ср. жибүү, жумшаруу, жумшак болуу, былпылдоо; жумша ртуу, былпылдатуу. |
![]() сов. 1. что жибитүү, жумшартуу, былпылдатуу; размягч ить кожу терини жумшартуу; 2. кого-что, перен. көңүл дү жумшартуу. |
![]() сов. 1. жибүү, жумшаруу, былпыл доо; 2. перен. көңүлү ж умшаруу. |
![]() несов. см. размякнуть. |
![]() сов. 1. жумшоо, жумшаруу, былпылдоо; 2. перен. разг. (о человеке) көшүү, жаны жай алуу, жумшаруу. |
![]() сов. 1. что (сделать мягким) ушалап жумшартуу; 2. что ( размесить) ийлөө, жууруу; 3. кого-что, перен. разг. ж зуу; пойду погуляю, разомну ноги барып ары-бери ба |
![]() сов. 1. (стать мягким) жумшаруу, жибүү, былпылдоо; ко а размялась тери жумшарды; 2. (размеситься) ийленү , жуурулуу; 3. перен. разг. жазылуу (талыган мүчө). |
![]() ж. 1. (действие) белгилөө, белги салуу, белги уруу, т мга салуу; 2. (метка, знак) тамга, урулган белги, сал ынган тамга. |
![]() ж. разнарядка (бир жакка жөнөтүлүүчү же бирөөгө бе рилүүчү товардын саны көрсөтүлгөн документ). |
![]() несов. см. разносить II. |
![]() несов. 1. см. разноситься II; 2. страд. к разнашивать. |
![]() несов. см. разнежиться. |
![]() сов. разг. 1. (расчувствоваться) эрке болуу, эркелик кылуу; 2. (предаться неге) ыракаттануу, ыцгыроо, ың рсуу; разнежиться в постели төшөктө ыракаттанып |
![]() сов. разг. ыгы жок эркеленүү, ыгы жок назданышуу. |
![]() сов. прост. алы кетип калуу, диңкеси куруп калуу. |
![]() сов. разг. кыжыры кайноо, туталануу. |
![]() ср. жайлаштырып жазуу; разнесение счетов по книгам бухг. счётторду книгаларга жайлаштырып жазуу. |
![]() сов. что 1. (доставить) ташып таратуу, таркатуу, көт рүп жүрүп таратүү; разнести письма по домам катта рды уйлөргө таркатып берүү; 2. что (записать) ар кай |
![]() сов. 1. (раздаться) алыска угулуу; разнёсся звон коң уроо үнү алыска угулду; 2. (быстро распространитьс я) таралуу, жайылуу, жайылып кетүү, таралып кетүү ( |
![]() несов. см. разнять. |
![]() несов. ажыралуу, айрылуу, өзгөчөлүккө ээ болуу, ай рмасы болуу. |
![]() ж. ашык-кем, өөдө-ылдый, айырма, башкалык; это больш я разница разг. мунун айырмасы чоң, бул такыр эле башкача; какая разница? разг. эмне айырмасы бар?, б |
![]() нареч. ар түрдүү, түрдүчө, ар кандай; об этом можно умать разно бул тууралу түрдүүчө ойлонууга мүмк н. разно- татаал сөздөрдүн "түрдүү, ар түрдүү, ар ба |
![]() м. разг. чаржайыттык, баш аламандык, бир түрдүү эме стик, келишпөөчүлүк, түрдүүчөлүк; разнобой в прав писании жазуу эрежелериндеги чаржайыттык; разно |
![]() м. собир. ком. майда кадак таштар. |
![]() ар түрдүүлүк, түр, бир түр; көрүнүш, бир көрүнүш; ра зновидность пшеницы буудайдын бир түрү. |
![]() ~, ая, -ое ар түрдүү. |
![]() ж. ар түрдүү убактагылык, ар башка мезгилдегилик. |
![]() ~, ая, -ое ар түрдүү убактаболгон, ар башка мезгил е болгон, бир убакта эмес; разновременные события ар кайсы убакта (бир убакта эмес) болгон окуялар. |
![]() ср. 1. (отсутствие согласия) алалык, ырксыздык, ынты мак жоктук, келише албастык; разногласия во взгля ах көз караштар жагынан келише албастык; 2. (проти |
![]() ж. 1. (нестройное пение) түрдүүчө үн чыгаруучулук, т екши эместик, ар башка чыгуучулук (мис. ырдаганда) ; 2. перен. см. разногласие 1. |
![]() ая, -ое 1. разг. (о звуках - нестройный) текши эмес, т үрдүүчө чыккан үн; разноголосое пение ар түрдүү ү чыккан обон, ыр; 2. (с разными голосами) ар башка үн |
![]() ср. см. разный 3. |
![]() ~, ая, -ее см. разнозначный. |
![]() ~, ая, -ое ар түрдүү маанидеги. |
![]() ~, ая, -ое түрдүү аттуу, аттары ар башка, түрдүүчө талган, ар башка аталган. |
![]() ~, ая, -ое 1. тех., воен. түрдүү калибрдеги; разнокал берное оружие түрдүү калибрдеги курал; 2. перен. р зг. (разнородный) окшош эмес, артүрдүү. |
![]() ~, ая, -ое 1. түрдүү ыраңдагы, түрдүү түстөгү; разно астные лошади түрдүү түстөгү аттар; 2. перен. (разн ообразный) бирдей эмес, ар түрдүү, ар башка. |
![]() ср. ар башка пикирде болуучулук. |
![]() разномыслящий , ая, -ее ар башка ойлоочу; разномысл ящие люди ар башка ойлоочу адамдар. |
![]() ср. бирдей эместик, ар башкалык, түрдүүлүк, ар түрд үүлүк; для разнообразия ар башка болсун үчүн, бир з башкачараак болсун үчүн. |
![]() несов. что түрдүүчө кылуу, ар башка кылуу. |
![]() нареч. түрдүүчө кылып, ар башка кылып. |
![]() ж. ар түрдүүлүк, ар башкалык, бир түрдүү эместик. |
![]() ~, ая, -ое бирдей эмес, ар түрдүү, ар башка. |
![]() ж. ар уруктан кошулгандык, түрдүү уруудан бирикке дик. |
![]() ~, ая, -ое ар уруктан, ар уруудан кошулган, түрдүү руктан бириккен; разноплемённое население ар түр дүү уруктан бириккен эл. |
![]() ~, ая, -ое биол. жыныс мүчөсү эки башка болгон (мис. өсүмдүк). |
![]() ж. бир ооздуу эместик, ар түрдүүлүк, ар башкалык; ра зноречивость сообщений кабардын ар түрдүүлүгү. |
![]() ~, разноречивый, I ая, -ое бир ооздуу эмес, ар түрдүү , ар башка; разноречивые слухи ар башка каңшаар. ра норечивый II ж. ар түрдүүлүк, ар кылдык, бирдей эмес |
![]() ~, ая, -ое ар түрдүү, ар кыл, бирдей эмес; разнородн е вещества ар түрдүү заттар. |
![]() м. 1. (действие) таратуу, таркатуу, ташып таратуу, кө төрүп жүрүп таратуу; 2. бухг. (запись) ар кайсы жерг таратып жазуу, жазып коюу; 3. разг. (выговор) катуу |
![]() разносить I несов. см. разнести. разносить II сов. что ( обувь) кийип жүрүп кеңитүү, кийип бутка калып алд руу. |
![]() разноситься I несов. 1. см. разнестись; 2. страд. к раз осить I. разноситься II сов. (об обуви) кийиле-кийиле кеңүү, калып алуу (мис. өтүк, кийим). |
![]() ж. см. разнос 1, 2. |
![]() ~, ая, -ое 1. таратылуучу кат, документтер тиркелүү чү (книга); 2. (о торговле) көтөрүп жүрүп сатма (соод ); 3. разг. (ругательный) тилдеген, аябай жамандаган |
![]() м. 1. (соление) түрдүү туздалган, ачытылган жер жеми штерден, жашылчалардан жасалган тамак; 2. разг. (из сканные кушанья) кылдаттык менен даярдалган там |
![]() ~, яя, -ее 1. мат. түрдүү жактуу; разносторонний тре гольник түрдүү жактуу үч бурчтук; 2. перен. ар нерс еге шыктуу, түрдүү ишке ийкемдүү; разносторонние |
![]() ж. 1. мат. түрдүү жактуулук (мис. үч бурчтукта); 2. пер н. ар нерсеге ийкемдүүлүк, ар нерсеге шыктуулук, үрдүү ишке жөндөмдүүлүк; разносторонность ума ак |
![]() ж. 1. мат. айырма, калдык, калынды (бир сандан экинчи бир санды алгандагы калындысы); 2. (различие) айырм алык, айырма, ар түрдүүлүк, ар башкалык; разность х |
![]() м. 1. кат, кагаз ташуучу; 2. (продавец) көтөрүп соода к ылуучу. |
![]() ~, ая, -ое ар түрдүү типтүү, ар башка типтүү. |
![]() ~, ая, -ое ар түрдүү мүнөздүү, түрдүү мүнөздүү, мүн өзү ар түрдүү. |
![]() ~, ая, -ое түрдүү түслөгү, түрдүү ыраңдуу; разноцве тные ткани түрдүү түстөгү кездемелер. |
![]() м. ист. разночинец (дворяндарга жатраган башка сос ловиеден чыккан, 19 кылымдагы Россия интеллигенти ). |
![]() ср. лингв. түрдүүчө окулуу (адабий чыгармада - түрд үүчө вариантта окулган текст). |
![]() ~, ая, -ое 1. см. разномастный; 2. перен. разг. (разноо разный, смешанный) ар түрдүү, ар кошкон; разношёрс тная публика ар кошкон адамдар. |
![]() ~, ая, -ое см. разношёрстный. |
![]() ~, ая, -ое 1. ар түрдүү тилде сүйлөөчү, тили ар түрд ү; разноязычная толпа ар түрдүү тилде сүйлөөчү эл ; 2. (напр. словарь) ар түрдүү тилде түзүлгөн (мис. сө |
![]() ж. 1. (распутство) чийинден чыккандык; 2. (разгул) нап иге жол берүүчүлүк, напсини агытуучулук; 3. (произ ол) билгенин кыла берүүчү лүк. |
![]() ~, ая, -ое 1. прич. от разнуздать; 2. прил. перен. (расп утный, ничем не сдерживаемый) чийинден чыккан, на сиге жол берген, напсини агыткан, билгенин кылга |
![]() сов. кого 1. ооздугун чыгаруу (мис. аттын); 2. перен. ж л берүү, коё берүү, эркине коё берүү, агытуу (мис. апсисин). |
![]() сов. 1. ооздук чыгарылуу (мис. аттын); 2. перен. напсиг е берилүү, напси агытылуу, чийинден чыгуу, бейбаш ык кылуу. |
![]() несов. см. разнуздать. |
![]() несов. 1. см. разнуздаться; 2. страд. к разнуздывать. |
![]() ~, ая, -ое 1. (неодинаковый, иной, другой) ар түрдүү, түрдүүчө, ар башка, ар кыл; 2. (разнообразный) ар түр дүү, түрдүүчө; букет из разных цветов ар түрдүү гү |
![]() сов. что, разг. 1. (распознать по запаху) жыт алуу, жы тын билүү; 2. перен. (разузнать тайком) астыртан бил үү. |
![]() несов. см. разнюхать. |
![]() сов. 1. кого, разг. (напр. дерущихся) арачалоо; 2. что ( азобрать на части) бөлүү, ажыратуу. |
![]() сов. кого, разг. аябай таарынтуу, абдан иренжитүү, бдан ыза кылуу, көңүлүн абдан калтыруу. |
![]() сов. разг. аябай таарынуу, абдан ыза болуу, абдан и енжүү. |
![]() несов. см. разоблачить. |
![]() несов. 1. см. разоблачиться; 2. страд. к разоблачать. |
![]() ср. бетин ачуу, айбын ачуу. |
![]() м. бетин ачуучу, айбын ачуучу. |
![]() ~, ая, -ое бетин ача турган, айбын ача турган. |
![]() сов. кого-что 1. разг. шутл. (раздеть) чечиндирүү; 2. п рен. бетин ачуу, айбын ачуу. |
![]() сов. 1. разг. шутл. чечинүү; 2. перен. (раскрыться, обн ружиться) бети ачылуу, айбы ачылуу. |
![]() сов. 1. что (на части) ажыратуу, бөлүктөргө бөлүү; ра обрать часовой механизм сааттын механизмин ажыр атуу; 2. что (разрушить) бузуу, бузуп майдалоо, урат |
![]() сов. 1. (разобрать вещи, бумаги) караштырып тартипк келтирүү (мис. буюмду, китептерди); 2. в ком-чём, ра г. (понять) түшүнүү; я разобрался в этом вопросе ме |
![]() несов. см. разобщить. |
![]() несов. см. разобщиться. |
![]() ср. 1. (действие) катташтырбоо, ажыратуу, бөлүү, обо олотуу; 2. см. разобщённость. |
![]() сов. 1. кого-что (лишить связи, общения) катташтырбо о, ажыратуу, бөлүү, обочолотуу; 2. что, тех. (разъеди ить) ажыратуу, бөлүү. |
![]() сов. 1. (потерять общение) ажыроо, ажыратылуу, бөлүн үү, обочолонуу; 2. тех. (разъединиться) ажыроо, бөлү үү. |
![]() ж. катташпай калгандык, байланышпай калгандык, ба ланыштын жоктугу. |
![]() ~, ая, -ое бир саамга (бир эле мертебе, бир эле жолу ) жароочу; разовый билет бир эле жолу жароочу биле . |
![]() сов. 1. кого-что (прогнать) туш-тушка кууп жиберүү; 2. что, перен. (о тяжёлом чувстве) жазуу, кууп таратуу , айдап жиберүү; разогнать скуку капалыкты жазуу, |
![]() сов. разг. жүрүшүн күчөтүү, улам барган сайын кату лап күчөө. |
![]() сов. кого-что ийилген, бүктөлгөн нерсени түзөтүү, азуу, кайкайтуу; разогнуть спину 1) белди жазуу; 2) п рен. баш көтөрүп эркиндик алуу. |
![]() сов. 1. ийилгени, бүктөлгөнү жазылуу, түзөлүү; 2. (о ч ловеке) белди жазуу, белди кайкайтуу. |
![]() несов. см. разогреть. |
![]() несов. 1. см. разогреться; 2. страд. к разогревать. |
![]() сов. что ысытуу, жылытуу (тамакты, моторду ж.б.). |
![]() сов. кызуу, ысуу, ысып кетүү; моторы разогрелись мо орлор кызыды. |
![]() ~, ая, -ое 1. прич. от разодеть; 2. прил. разг. кооз кий инген, жасанган. |
![]() сов. кого, разг. кооз кийинтүү, жасантуу. |
![]() сов. разг. кооз кийинүү, жасануу. |
![]() сов. что, разг. жыртуу, айруу; разодрать платье көйн өктү жыртып салуу. |
![]() сов. разг. жыртылуу, айрылуу. |
![]() сов. кого адуусун келтирүү, жинин келтирүү, ачуусу на тийүү, кыжырын кайнатуу. |
![]() сов. ачуусу келүү, жини келүү, кыжыры келүү. |
![]() сов. 1. (уйти) тароо, тарап кетүү, таркоо; разойтись п о домам үй-үйүнө тарап кетүү; разойдись (команда) т арагыла!; 2. перен. (распространиться) таралуу, тарк |
![]() м. разг. бир жолу, бир мертебе; ещё разок дагы бир жо лу. |
![]() нареч. разг. 1. (в один приём) бир жолу эле, шарт эле; н разом покончил с этим делом ал бул ишти шарт эл бүтүрө салды; 2. (одновременно) чогуу бойдон, жапы |
![]() ая, -ое 1. прич. от разомкнуть; 2. прил. арасы ажыраты лган, экиге бөлүнгөн. |
![]() сов. что 1. ажыратуу, экиге бөлүү, экиге бөлүп салуу ; 2. воен. араны алыстатуу (мис. стройдо). |
![]() сов. 1. ажыралуу, экиге бөлүнүү, ажырап кетүү, экиге бөлүнүп кетүү; 2. воен. ара алыстоо. |
![]() сов. разг. магдыроо, ымтыроо; разомлеть от жары ысы тан магдырап кетүү. |
![]() несов. см. разопреть. |
![]() сов. 1. (о кушанье) барсайып жумшаруу; 2. разг. (о чело еке) ымтырап, ымшып алы кетүү. |
![]() сов. разг. айкыра баштоо, кыйкыра баштоо, бакыра ба штсо. |
![]() сов. кого-что 1. айрып алуу, жыртып алуу, айруу, тыту у; разорвать кого-л. на части перен. бирөөнү тытуу, туш-туштан талоо; туш-туштан асылуу; 2. безл. (изнут |
![]() сов. 1. жыртылуу, айрылуу, тытылуу; 2. (напр. о бомбе) ж арылуу (мис. бомба); мне разорваться, что ли! разг. м енин эки жаным бар беле, үлгүрө албасам, кантейин |
![]() ср. 1. (действие; потеря состояния) кедейленүү, кеде йлентүү, жакырдануу, жакырдантуу, алдаң тайдыруу, алдан таюу (экономика жагынан); 2. (опустошение) бу |
![]() м. 1. кедейлентүүчү, жакырдантуучу; 2. (опустошителъ) бузуучу, кыйратуучу, талкалоочу, бүлүндүрүүчү. |
![]() ~, ая, -ое бүлүндүрүүчү, алдантайдыргыч (экономик жагынан); разорительная война бүлүндурүүчү согу . |
![]() сов. кого-что 1. (довести до нищеты) кедейлентүү жак ырдантуу, алдан тайдыруу (экономика жагынан); 2. (оп устошить) бузуу, кыйратуу, талкалоо, бүлдүрүү; раз |
![]() сов. кедейленүү, жакырдануу, алдан таюу. |
![]() несов. см. разоружить. |
![]() несов. 1. см. разоружиться; 2. страд. к разоружать. |
![]() ср. куралсыздануу; куралсыздандыруу; всеобщее раз ружение жалпы куралсыздануу; частичное разоруже ие анча-мынча куралсыздануу. |
![]() сов. кого-что 1. куралсыздандыруу; разоружить проти вника душманды куралсыздандыруу; 2. перен. шаштысы н кетирүү, кол салгыс кылуу. |
![]() сов. 1. куралсыздануу; 2. перен. шаштысы кетүү, кол са лгыс болуу. |
![]() несов. см. разорить. |
![]() несов. 1. см. разориться; 2. страд. к разорять; 3. перен. разг. (ругаться, браниться) урушуу, сөгүү, өзүн өз токтотпой чатак кылуу. |
![]() сов. кого-что 1. (в разные стороны) ар кайсы жакка жи берүү, туш-туш жакка жиберүү (мис. катты); 2. туш-туш жакка жумшап жиберүү; разослать всех курьеров кур |
![]() сов. разг. уйкуга аябай бастырып, уктай берүү. |
![]() сов. что жаюу, салуу, төшөө; разостлать скатерть на столе үстөлгө дасторкон жаюу. |
![]() сов. каптоо, төшөлүү; туман разостлался по земле ту ман жер бетин каптады. |
![]() сов. что түр салып согуу; разоткать узорами түр сал ып согуу. |
![]() ~, разотру, разотрёшь и т.д. буд. вр. от растереть. |
![]() сов. кого, разг. көңүлүн келтирүү, мейлин чаптыруу, көңүлдөнтүү. |
![]() сов. разг. кызыгуу, көңүлдөнүү, көңүлү келүү, мейли чабуу. |
![]() ср. көңүл калуу, көңүл кайтуу, ыранжуу, иренжүү, кө үл калтыруу; разочарование в друге досунан көңүл калуу. |
![]() ж. көңүл калгандык, көңүл кайткандык, ыранжыганды , иренжигендик. |
![]() ~, ая, -ое 1. прич. от разочаровать; 2. прил. көңүл кал ган, көңүл кайткан, ыранжыган, иренжиген. |
![]() сов. кого в ком-чём көңүл калтыруу, көңүл кайт кылу у, ыранжытуу, иренжитүү. |
![]() сов. в ком-чём көңүл калуу, көңүл кайт болуу, ыранж у, иренжүү, көөн (-үм, -үң) калуу, көөн (-үм, -үң) кайт у. |
![]() несов. см. разочаровать. |
![]() несов. 1. см. разочароваться; 2. страд. к разочаровыв ть. |
![]() несов. см. разработать. |
![]() ж. 1. иштетилгендик, жарактуу кылынгандык; разработ анность почвы для посева жердин эгин үчүн жаракт у болуп иштетилгендиги; 2. горн. иштетилип бүткөнд |
![]() сов. что 1. (обработать) иштетүү, оңдоо, иштөө; разра отать голос үндү ондоо (жасоо, иштетүү); 2. (всестор онне исследовать, подготовить) иштеп чыгуу; инжен |
Можете поискать примеры использование слово Эл-Создук:
Эл-сөздүк | Другие сервисы... | 0.4673 сек. |