-
айдың
-
1. лунный свет; место, освещённое лунным светом;
айдыңга салып кырман сапырдым я веял хлеб при лунном свете;
2. лучезарность; величавость;
айдыңынан ай коркот, күлпөңүнөн күн коркот фольк. его лучезарности боится солнце, его блеска боится луна;
айдың көл зеркально чистое озеро;
айдың-айдың көлдөрдүн аяктай суусу калбады стих. в зеркально чистых озёрах не осталось (и) чашки воды;
айдың талаа безлюдная ровная степь.
айдыңдуу лучезарный; величавый.
-
айдың
-
зат. 1. Айдын жарыгы, жаркын; айдын жарыгы түшүп турган жер. Айдыңга салып кырман сапырдым.
2. Кен, жайык, мелтиреген, чалкар; даңгыл. Тетиги айдың сары талаада, Мен беттешип көрөйүн («Манас»). Ак кардын суусу кошулса, Айдың көл шарпып толкуйбу («Олжобай менен Кишимжан»). Ак-Сайдан жөнөп калышты, Айдың жолго салышты (Тоголок Молдо).
3. Атак, даңк, айбат, сүр. Элин жоого алдырбас, Айдыңы даңктуу колсуңар («Мендирман»).
Также найдены следующие похожие слова на Кыргызском языке
Можете поискать примеры использование слово Эл-Создук:
айдың